Η περίοδος της αναπαραγωγής τόσο για τα ίδια τα πουλάκια μας ,όσο και για μας που έχουμε σαν χόμπι να τα εκτρέφουμε ,είναι σίγουρα η περίοδος των μεγάλων συγκινήσεων . Οι εμπειρίες και οι παραστάσεις που αποκτά την εποχή αυτή κανείς είναι τέτοιες που η φήμη τους είναι το κίνητρο πολλών και ιδίως νέων παιδιών για να ασχοληθούν με αυτό το <<χόμπυ>>. Ίσως γιατί κατά βάθος μας αρέσει να παίρνουμε το ρόλο του Δημιουργού μας προσπαθώντας τουλάχιστον το κλουβί να είναι κάτι σαν μικρός παράδεισος για κείνα, έστω και αν αυτά δεν έχουν την δυνατότητα εξόδου από αυτόν…

Κάτι τέτοιο όμως ,όπως είναι λογικό, καθιστά μεγάλες τις ευθύνες μας απέναντι σε κείνα αλλά και στον ίδιο το Δημιουργό αφού ψυχές που εκείνος έπλασε να ζούνε ελεύθερες εμείς έχουμε δεσμευμένες ,κάνοντας σε πολλά πολύ πιο εύκολη την επιβίωσή τους αλλά στερώντας τους κάποιες χαρές που είναι αδύνατον μέσα σε ένα κλουβί να έχουνε. Μια από αυτές είναι η επιλογή του συντρόφου τους .Στην φύση αυτό αποτελεί ολόκληρη τελετουργία και εφαρμογή του νόμου της <<φυσικής επιλογής>>. Εδώ καλούμαστε εμείς να κάνουμε αυτή την επιλογή αφού αν το αφήναμε στα ίδια τα πουλιά (αν και ρομαντικό) , η εμπειρία ξεκάθαρα λέει ότι θα καταλήγαμε σε τσακωμούς έντονους και στρεσσογόνες καταστάσεις που θα έθεταν σε κίνδυνο τη ζωή κάποιων εξ αυτών.

Πριν όμως επιλέξουμε τα ζευγάρια πρέπει να καθορίσουμε πόσα ζευγάρια θα βάλουμε για αναπαραγωγή .Αυτό θα το καθορίσει κυρίως το αν έχουμε τη δυνατότητα να φροντίσουμε σωστά ,χωρίς <<εκπτώσεις>> στην περιποίηση και στην προσοχή που τους αξίζει ,τον αναμενόμενο αριθμό απογόνων ή έστω να χαρίσουμε κάποιους από αυτούς σε άτομα που σίγουρα θα τους φροντίζουνε σωστά. Δεν αναφέρω την επιλογή να πουληθούν κάποια από τα μικρά γιατί αποδέκτες του άρθρου θέλω να είναι άπειρα νέα μέλη στο χώρο που θα ασχοληθούν με την εκτροφή μόνο από χόμπι ή άτομα που θα ήθελα να περιορίσουν την εκτροφή τους, σε βαθμό που οι ανάγκες τους, δεν θα τους αναγκάζουν να πουλάνε κάποια από αυτά .Ένας λόγος είναι, ότι δυστυχώς έχω παρατηρήσει πως αν μπει κάποιος σε αυτή τη διαδικασία τότε παρασύρετε γρήγορα σε αλλοίωση των στόχων που είχε όταν ξεκίνησε το χόμπυ αυτό. Ένας άλλος λόγος είναι ,ότι δεν είμαι σίγουρος αν είναι και απόλυτα σωστό να εμπορευόμαστε ψυχές…

Στα καναρίνια <<χρώματος>> και <<εμφάνισης >> η επιλογή ζευγαριού γίνεται με βάση χαρακτηριστικά που θέλουμε να πετύχουμε στους απογόνους με βάση τα γονίδια που δείχνουν οτι μπορούν οι γονείς τους να τους μεταδώσουν αφού και εκείνοι τα έχουν. Τύπος φτερώματος, μέγεθος πουλιού , αλλά και χαρακτηριστικά όπως το <<σκουφί>> που κάποια απο αυτά έχουν (πχ στα gloster) παίζουν επίσης ρόλο ,ώστε να πλησιάζουμε τα <<στάνταρ>> της ράτσας , να αποφύγουμε προβλήματα θνησιμότητας αλλά και προβλήματα όπως οι κύστεις. Στα καναρίνια φωνής σίγουρα η εμφάνιση που θέλουμε οι απόγονοι να εμφανίζουν παίζει ρόλο. Αλλά πρωταρχικό κριτήριο επιλογής είναι οι γονείς να είναι από προγόνους που ήταν καλοί τραγουδιστές και ίσως ο ένας είχε στο τραγούδι του ήχους που ο άλλος δεν είχε, ώστε γονιδιακά να υπάρχει πιθανότητα αυτό να αλληλοκαλυφθεί σε κάποιους απογόνους!

Ανεξάρτητα της ράτσας όμως του πουλιού το σημαντικότερο είναι η υγεία του. Αν

κάποιο πουλάκι μας είχε περάσει πρόσφατα κάποια ασθένεια ,είτε για να μην καταπονηθεί κατά την αναπαραγωγή (ειδικά αν είναι θηλυκό) ,είτε για να μην κληρονομήσει το νόσημα στους απογόνους, αν το κρατά σαν φορέας, καλό είναι έως και επιβεβλημένο ανάλογα με την περίπτωση να μην συμμετέχει στα ζευγάρια .Όμως

πως θα διασφαλίσουμε την υγεία των περισσότερων το δυνατό πουλιών μας;

Η καλή υγεία στα πουλάκια μας είναι κάτι που θα πρέπει να κάνουμε διαρκώς ότι είναι δυνατό να διασφαλίζεται. Αυτό περνά κατά μεγάλο βαθμό από την συχνή καθαριότητα του χώρου που ζουν τα πουλιά μας , από το καθαρό νερό που τους διαθέτουμε αλλάζοντας το συχνότατα ,από την καθαρή από σκόνες και έντομα τροφή που θα τους παράσχουμε .Με λίγα λόγια μέσα από την <<πρόληψη>> !

Όμως , δυστυχώς ,ακόμα και όταν αυτά τηρούνται κάποιες ασθένειες πάντα <<κτυπάνε>> τα πουλάκια μας. Από όσα γράφονται σε ιστοσελίδες του χώρου μπορεί κανείς εύκολα να διαπιστώσει ότι για να αντιμετωπιστούν γίνεται αλόγιστη χρήση φαρμάκων που πολλές φορές αντί να γιατρεύουν εξουθενώνουν και τελικά τα εξοντώνουν. Αυτό οφείλεται είτε γιατί πολλοί δεν απευθύνονται σε γιατρό για την ασθένεια του πουλιού ,είτε ο γιατρός δεν είναι και ο πλέον εξειδικευμένος σε πτηνά αλλά έχει γνώσεις και εμπειρία σε μεγαλύτερα ζώα .Το κακό γίνεται μεγαλύτερο όταν χρήση αντιβιοτικών γίνεται από αμάθεια και για προληπτικούς λόγους .Αυτό είναι εντελώς ανούσιο, αφού το αντιβιοτικό δεν είναι κάτι που κρατάει τη δράση του για καιρό στον οργανισμό του πουλιού παρά μονό για τις μέρες που το χρησιμοποιούμε ,άντε και λίγες μετά.Ο μόνος δρόμος για να μειωθεί αυτό το πρόβλημα ,είναι η εισαγωγή με υπεύθυνο τρόπο και όχι στην τύχη στη διατροφή των πουλιών. βοτάνων που έχουν τουλάχιστον αποτρεπτικές δυνατότητες απέναντι σε ασθένειες ,ίσως και ιαματικές .Τέτοια βότανα είναι  το θυμάρι ,η ρίγανη ,το δίκταμο ,το σκόρδο ,η τσουκνίδα ,το άγριο ραδίκι, η αγκινάρα ,το γαιδουράγκαθο (το είδος silybum marianum ) .Τις δυνατότητες τους και τον τρόπο χρήσης τους ,καθώς και παραπομπές σε ιστοσελίδες που αναφέρονται διεξοδικά και αρκετές επιστημονικά σε αυτές μπορούμε να δούμε στα άρθρα της κατηγορίας <<το φαρμακείο της φύσης>>

http://jk21.yooblog.gr/?cat=15132

Αν τα παραπάνω έχουν ήδη αρχίσει να γίνονται πράξη από αρκετούς εκτροφείς ,σε εντελώς αρχικό στάδιο είναι η χρήση της Πρόπολης στην αντιμετώπιση και κυρίως την πρόληψη κάποιων ασθενειών στα πτηνά. Αναλυτική παρουσίαση των δυνατοτήτων της για αντίστοιχο σκοπό στους ανθρώπους και σκέψεις για το πώς μπορεί να εισαχθεί και στην εκτροφή των πουλιών μπορούμε να δούμε στο σχετικό άρθρο για την πρόπολη

http://jk21.yooblog.gr/?p=5

Βέβαια όλα αυτά ,τα βότανα ,η πρόπολη δεν έρχονται να αντικαταστήσουν τα φάρμακα σε διαπιστωμένη σίγουρα από ειδικό γιατρό ασθένεια του πουλιού .Σε αυτή την περίπτωση της αναγκαστικής χρήσης φαρμάκων ανακούφιση στον καταπονημένο οργανισμό των πουλιών έρχεται να δώσει η χρήση προβιοτικών ουσιών (βλέπε  http://jk21.yooblog.gr/?p=15 ) .Τα προβιοτικά καθώς και τα πρεβιοτικά πρέπει προληπτικά  να δίνονται σε τακτά χρονικά διαστήματα και χωρίς το πουλί να έχει κάνει χρήση φαρμάκων και ιδίως στην περίοδο της αναπαραγωγής!

Όταν λοιπόν διασφαλιστεί η καλή υγεία του ζευγαριού, σειρά έχει η προετοιμασία του διατροφικά, ώστε και τις αυξημένες ανάγκες σε κάποια στοιχεία όπως το ασβέστιο να καλύψει αλλά και τις κατάλληλες ενισχυτικές ουσίες για την βέλτιστη δυνατή γονιμότητα να προσλάβει ,όπως είναι το σελήνιο και η βιταμίνη Ε. Αυτό χρόνια γίνεται με τη χρήση πολυβιταμινούχων σκευασμάτων πριν τα ζευγάρια ενωθούν αλλά και μετά κάποιο διάστημα. Η μέθοδος αυτή στα χέρια ατόμων με γνώσεις και υπευθυνότητα μπορεί να μην εγκυμονεί προβλήματα και όλα να κυλάνε σωστά. Όμως τα σκευάσματα αυτά περιέχουν και βιταμίνες όπως η Ε ,η D3 , και η A οι οποίες δεν αποβάλλονται εύκολα αν βρεθούνε σε περίσσευμα και αποθηκεύονται κυρίως σο συκώτι. Η ποσότητά τους στα σκευάσματα ξεπερνάει κατά πολύ την απαραίτητη ημερήσια δόση άσχετα αν είναι κάτω από την ανώτατη μη τοξική και από τις εταιρίες τονίζεται ότι πρέπει να χορηγούνται καθορισμένα διαστήματα ώστε να δράσουν ενισχυτικά χωρίς να γίνουν επικίνδυνα. Έτσι αν γίνει κακή χρήση τους από τους άπειρους εκτροφείς γίνονται κίνδυνος για τα πουλάκια.

Η εναλλακτική πρόταση πάνω σε αυτό τον κίνδυνο είναι η χρήση <<φυσικών>> διατροφικών ουσιών      http://jk21.yooblog.gr/?cat=15131

όπως η σπιρουλίνα , η γύρη(πλούσια σε αμινοξέα ,βιταμίνες ,ιχνοστοιχεία και γοναδοτρόπες ορμόνες που ενισχύουν τη γονιμότητα) , η μαγιά μπύρας(πλουσια σε βιταμίνες Β αλλά και αμινοξέα) ,το σιτέλαιο(η μεγαλύτερη φυσική πηγή βιταμίνης Ε αλλά και σημαντική πηγή λιπαρών οξέων και βιταμίνης Α) που οι διατροφική τους σύσταση και ποσόστωση τις καθιστά φυσικά συμπληρώματα διατροφής για τα πουλιά μας χωρίς οι τιμές τους να γίνονται επικίνδυνες για τα πουλιά.Η εισαγωγή τους στη διατροφή των πουλιών μπορεί να γίνει μέσα από την αυγοτροφή

Η αυγοτροφή χορηγείται ανά μία μέρα κατά την προετοιμασία πριν την αναπαραγωγή,σταματάει η χορήγησή της με την έλευση του πρώτου αυγού ,μέχρι την ημέρα που θα γεννηθούν οι νεοσσοί και δίνεται συνεχώς και φρέσκια μέχρι να φύγουν από το κλουβί των γονιών τους. Το σιτέλαιο και η γύρη επίσης δεν χορηγούνται μετά την γέννηση του πρώτου αυγού και εως ότου θα βάλουμε το ζευγάρι να ξαναζευγαρώσει. Όμως καθοριστικό ρόλο παίζει και το ενισχυμένο μίγμα σπόρων που πρέπει να δίνεται αυτή την περίοδο με σχετική αύξηση στους λιπαρούς σπόρους στους οποίους έχουμε παράλληλα και καλής ποιότητας πρωτείνες καθώς και σημαντικό ποσό ωφέλιμων λιπαρών οξέων ( βλέπε άρθρο  http://jk21.yooblog.gr/?p=13 ) .Απαραίτητη είναι αυτή την περίοδο και η πιο συχνή χρήση του αυγού και μάλιστα με το τσόφλι του αφού οι ανάγκες ειδικά στα θηλυκά για ασβέστιο είναι τεράστιες σε σχέση με τις άλλες περιόδους .Αν τα πουλιά δεν τρώνε το τσόφλι τότε το ασβέστιο πρέπει σίγουρα να χορηγηθεί σαν συμπληρωμα με διασφάλιση ότι χορηγείται ικανή ποσότητα της βιταμίνης D3 που είναι απαραίτητη για την απορρόφησή του .Σε όλη τη φάση της αναπαραγωγής χορηγούμε τακτικότατα φρέσκα χόρτα καλά πλυμένα και στεγνωμένα όπως ραδίκι ,μπρόκολο,καρότο,ζοχό και τσουκνίδα καθώς και φρούτα όπως το μήλο αλλά και άλλα.

Η διατροφή παίζει καθοριστικό ρόλο στη γονιμότητα και τις αντοχές του ζευγαριού αλλά αυτό που θα τα κάνει να ταιριάξουν είναι κάποιοι χειρισμοί στη διαδικασία του πως πρέπει να τα φέρουμε μαζί στο χώρο που θα ζευγαρώσουν. Τα καναρίνια από ένστικτο έρχονται ορμονικά σε διάθεση να ζευγαρώσουν όταν αυξηθούν αρκετά οι ώρες του ημερήσιου φωτός και αυτό για όσα ζούνε σε εξωτερικό χώρο γίνεται στην είσοδο της άνοιξης. Τότε είναι και η περίοδος που θα πάρουμε τη θηλυκιά από την κλούβα πτήσης όπου βρισκότανε για να πετά άνετα και να γυμνάζει τα οστά της και την βάζουμε στη ζευγαρώστρα

την οποία με το χώρισμα έχουμε χωρίσει στα δύο. Της βάζουμε ήδη να υπάρχει στο χώρο της η φωλιά

και νήμα

για να την φτιάξει , και τοποθετούμε τον αρσενικό δίπλα ώστε να έχουν μόνο οπτική επαφή .Σύντομα αν όλα πηγαίνουν καλά θα παρατηρήσουμε τον αρσενικό να της κάνει επίδειξη τραγουδιού με χαρακτηριστική στάση της ουράς προς τα κάτω και τέντωμα των ποδιών. Όταν παρατηρήσουμε και επαφή τους στα κάγκελα είτε να φιλιούνται είτε να ταίζονται και την θηλυκιά να ετοιμάζει τη φωλιά τότε τα φέρνουμε μαζί βγάζοντας το χώρισμα. Το πιθανότερο είναι τότε να παρατηρήσουμε κάτι που θα μας φανεί πρόβλημα αλλά είναι φυσιολογικό: ο αρσενικός σταματάει (όχι απαραίτητα) το τραγούδι. Μην σας ανησυχεί .Τα πουλιά χρησιμοποιούν το κελάηδισμα σαν κάλεσμα στο θηλυκό. Τώρα το θηλυκό είναι κοντά του ,δικό του .Το αρσενικό νοιώθει σίγουρο .Μόλις βρήκε το ταίρι του .Όμως κάπως έτσι τελειώνουν μόνο οι ελληνικές ταινίες του παλιού αξέχαστου κινηματογράφου…Εδώ το <<έργο>>

…. ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΠΡΟΣΕΧΩΣ!!